ΣΤΑΓΟΝΕΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

Μεταφερθήκαμε

2007-11-20T09:44:00.000+02:00

Σε έναν νέο και ζεστό χώρο. Ελάτε να τα πούμε από κοντά.

Ανατολή

Κάθε ενασχόληση και μια δημιουργία

2007-11-15T19:27:00.000+02:00

Μετά από πρόσκληση της άννας,
για την παρουσίαση προσωπικών αντικειμένων σκέφτηκα να βάλω και ένα άλλο κομμάτι μου, αυτό της εκκολαπτόμενης ζωγράφου:) λέμε τώρα.

Αυτά τα έργα είναι μερικά από όσα έχω δημιουργήσει τα τελευταία 3 χρόνια.
Κάθε κριτική δεκτή με χαρά!
Σύνθημα της ημέρας: Με ό,τι και αν ασχοληθείτε, αγαπήστε το!
Αυτό το έργο είναι μια προσπάθεια να δημιουργήσω μια λίμνη και μια βάρκα ξεχασμένη όπως οι αναμνήσεις μας...

Αυτό είναι ένα λιβάδι φωτεινό μακρινό και ίσως με μια παιδικότητα χαμένη στα χρόνια.

Αυτό είναι η πρώτη προσπάθεια πριν τρία χρόνια. Να είμαστε επιεικείς.

Άννα σε ευχαριστώ για την ιδέα και την πρόσκληση.
Έπεται συνέχεια!

Νόστος - Ο ποιητής

2007-11-11T11:34:00.000+02:00

Ας ήταν - λέει - να γύριζαν πίσω οι εποχές εκείνες όπου
τα όμορφα πράγματα περίσσευαν
κι ήταν και πιστευτά, - όπως ένα λουλούδι στο ποτήρι,
όπως δύο ερωτευμένοι στο παγκάκι του κήπου
ή τα σπουργίτια με τις προπετείς ουρές τους.
Και μόλις άρχιζε η βροχή, τρεις άγγελοι με ρόδινες
ομπρέλες
στέκονταν έξω απ' το παράθυρό σου και σου ψιθύριζαν
το ποίημα που θα 'γραφες στο μέτρα της μικρής βροχής.
Καρλόβασι, 17/7/1987

Όσο κι αν βρέχει το χέρι του μες στο σκοτάδι,
το χέρι του δέ μαυρίζει ποτέ. Το χέρι του
είναι αδιάβροχο στη νύχτα. Όταν θα φύγει
(γιατί όλοι φεύγουμε μια μέρα) θαρρώ θα μείνει
ένα γλυκύτατο χαμόγελο στον κόσμο ετούτον
που αδιάκοπα θα λέει"ναι" και πάλι "ναι"
σ' όλες τις προαιώνιες διαψευσμένες ελπίδες.
Καρλόβασι. 17/7/1987

Σε εμάς που δεν ξεχνούμε τους μεγάλους ποιητές μας,
που απλόχερα ακόμα και σήμερα αφήνουν "ένα γλυκύτατο χαμόγελο".
Δύο ποιήματα από τη συλλογή του "Τα αρνητικά της σιωπής", μία από τις τελευταίες συλλογές που μας άφησε κληρονομιά ο ποιητής.
Ένα μικρό αφιέρωμα επιτρέψτε μου διότι σαν σήμερα 11 Νοεμβρίου 1990 έφυγε από τη ζωή αλλά όχι από την καρδιά μας.

Δημιουργώντας ουρανό

2007-11-05T16:45:00.001+02:00

Διαπιστώνεις με τις μέρες που περνούν,την αλλαγή.
Ηλιοβασιλέματα στην αρχή του φθινοπώρου.
Μουδιάζει η σκέψη στο ίσως.
Ιδιοτέλεια από μερικούς στο δόσιμό σου.
Όμως εσύ δίνεις, δίνεις και από ό,τι δεν έχεις.
Υπάρχουν άνθρωποι που έμαθαν να παίρνουν και να περνούν.
Ρυάκια που κύλησαν στο ποτάμι της ψυχής μου.
Γεύτηκα αλήθεια και ψέμα, κράτησα το πρώτο.
Ίδια αλλά ώριμη σε νέο ξεκίνημα, μέσα στην ίδια ευτυχία.
Αγάπη, έρωτας, αλήθεια, ονειρό, ουρανός.

Ανατολή

"Άκουσε"

2007-10-25T16:11:00.000+03:00

Αδιάφορα όλοι κοιτούν και όχι αδιάφθορα.
Μπερδεύονται με το τι, το γιατί και χάνουν την ουσία.

Ομοιοστατικά περιπλέκουν και το μοναδικό ιδανικό.
Αφομοιώνονται και αφορίζονται από τους ανατρεπτικούς.

Ακολουθούμε μια πορεία
που όλοι οι άλλοι τη γνωρίζουν ενώ εμείς την αγνοούμε.

Επαγρυπνούμε αλλά με αιτία,
κουραζόμαστε με λόγο.

Μοιραζόμαστε πάντα ό,τι αξίζει να το μοιραστεί κανείς.
Μιλάμε μόνο για να πούμε αλήθεια.

Ό,τι κάνουμε είναι μόνο αγάπη,
Ό,τι θέλουμε είναι μόνο ελευθερία στη σκέψη, στο νου, στην ψυχή.

Αλλαγές, γεγονότα, εικόνες.
Αλλοπρόσαλλα στοιχεία συνθέτουν τη λογική,
μια λογική που ξεστρατίζει από όλα αυτά τα πρέπει, πλέον.

Ακούμε και το μόνο που πρέπει να ακούμε είναι η καρδιά μας.
Αυτή οδηγεί σωστά κάθε μας βήμα.

Ξάφνιασμα 13-2-2002

2007-10-17T14:52:00.000+03:00

Μια αίσθηση ηρεμίας
στο χώρο του απόλυτου ξεσηκωμού.

Ένας ήχος αρκεί,
να δραπετεύσει η πρόσκαιρη ησυχία
στις ατέλειωτες φωνούλες τους!

Ένας ήχος που τα χαροποιεί...

Συνδυασμοί

2007-10-13T09:34:00.001+03:00

Τα "κύματα" της ζωής, της θάλασσας...
Τα "κύματα" που δημιουργούνται και χάνονται στον ουρανό.
Τα "κύματα" που κάνεις στη ζωή σου και επαναπροσδιορίζεσαι!

Ποτέ δεν ξεχνάς στιγμές χαλάρωσης και ομορφιάς.
Ποτέ δεν αναλώνεσαι διαλύεσαι με ώρες επίπονης δουλειάς.
Ποτέ;

Μπαίνεις σε ένα καράβι, ένα πλοίο και χάνεσαι.
Χάνεται η σκέψη, η υποχρέωση, τα πρέπει της δουλειάς.
Χάνεσαι και εσύ με την αγάπη σου στο πλάι...

Υποχρεώσεις

2007-10-09T20:52:00.000+03:00

Είναι κάτι πράγματα που ειλικρινά σε μπερδεύουν.
Από τη μια να ακολουθήσεις κάτι δημιουργικό και από την άλλη τα πρέπει.
Υπάρχουν άνθρωποι ονειροπόλοι και ρομαντικοί που σου το λένε.
Άλλοι αριβιστές που πάλι σου το λένε.
Υπάρχουμε και εμείς.

Είναι κάτι ιδανικά που ειλικρινά σε καταδυναστεύουν .
Από τη μια να λες όλα αυτά αν γίνονταν τι θα άλλαζε.
Υπάρχουν άνθρωποι μηχανές υπόδουλοι ενός πρέπει αόριστου.
Άλλοι οργανωμένοι και πραγματιστές.
Υπάρχουμε και εμείς.

Σσσσσσσ....... μην ενοχλείτε αυτόν που τώρα μπαίνει στη διαδικασία.
Είναι νέος έτσι πρέπει να μάθει Μόνο το "πρέπει", "οφείλεις" και όχι το "φαντάσου"..

Ονειρευτείτε γιατί η δουλειά μας δεν είναι θεωρίες ούτε τι πρέπει να κάνω αλλά τι ΘΕΛΩ και τι ΜΠΟΡΩ!!!

Καλό μήνα!

2007-10-01T15:41:00.000+03:00

Μπήκε και ο Οκτώβρης και όχι Οκτώμβρης που κατ΄επανάληψη υποπίπτουν τα μπομπιράκια μου στο σχολείο.
Ένας μήνας, προετοιμασίας για πιο χειμωνιάτικα πρωινά ελπίζω.

Όμορφα δειλινά αναζητώ.
Καλοκαιρινές διακοπές αναπολώ.
Τροχοπέδη η ανάμνηση μπροστά σε τόση δουλειά.
Ωράρια, πρόγραμμα και προγραμματισμός.
Βρέχει έξω, δε βρέχει, ανώφελο να κοιτάξεις αν δεν κάθεσαι πίσω από το παράθυρο να κοιτάς.
Ρυάκια, σταγόνες, σκέψεις, νοσταλγίες.
Ήταν πριν 10 χρόνια ακριβώς που ξεκινούσα να έρθω να σπουδάσω σε αυτή την πόλη, την "όμορφη πόλη" του τραγουδιού.
Σωτηρία; Προσανατολισμός; Πορεία για ευτυχία!

Σκέψεις της βροχής

2007-09-26T15:07:00.000+03:00

Φθίνουν οι μέρες, ξεφτίζουν.
Θαμπώνουν τα χρώματα, ξεθωριάζουν.
Ιδιοποιούνται οι σχέσεις, ξεφεύγουν.
Ναύσταθμοι δέχονται καράβια που ξεβράζει το κύμα.
Οράματα, όνειρα, σκέψεις, σχηματοποιούνται τώρα.
Πλάι στο τζάκι σε λίγες μέρες οι στίχοι παίρνουν πνοή.
Ωραιότητα και ασχήμια συνωστίζονται στη σκέψη.
Ροκανίδια η ύλη, τα πρέπει, το μετέωρο ίσως.
Ολοκληρωτικά γιατί, στην απουσία λογικής.

Υποθέσεις

2007-09-18T22:59:00.000+03:00

Αν η ελπίδα, το όνειρο, η αυγή αργεί για μερικούς,
για άλλους το μεσουράνημα κουράζει.

Αν το πρώτο σκαλί είναι δύσκολο και μακρινό,
για άλλους ιδιαίτερο στην επιλογή του ενός από το σύνολο.

Αν δεν αναζητάς, η αναζήτηση δεν θα σε ψάξει.

Αν δεν αγαπάς, ίσως η αγάπη δεν θα έρθει για να τη βιώσεις.

27-07-2002

Νέα σχολική χρονιά!

2007-09-11T09:29:00.000+03:00

Ό,τιδήποτε νέο, διαφορετικό ενέχει ερωτήματα και ερωτηματικά.
Το σήμερα ενέχει και είναι κομμάτι του χτες.

Ίσως το να προσπαθήσεις
πέραν των ίδιων των δυνατοτήτων και των αντοχών σου,
είναι και στάση ζωής
Αν δεν υπάρχει μεράκι..αγάπη.. αφοσίωση... Χαμένα όλα!

Όλα τυλίγονται στον ιστό μιας αράχνης που οι ίδιοι υφαίνουμε.
Αν δεν είναι καλός, τότε δεν επιτυγχάνεται ο στόχος.
Στόχος είναι το καλύτερο αποτέλεσμα όχι μόνο στην ύλη, αλλά και στην ουσία.

ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ

Θλίψη, πόνος, αγωνία.

2007-08-26T14:28:00.001+03:00

Όλα σε πύρινο κλοιό και να μην μπορείς να κάνεις τίποτε αλλά μόνο να βλέπεις εικόνες από την τηλεόραση.
Είναι λυπηρό, τα πάντα καίγονται.

Ευτυχώς που ακόμα μπορούμε να μιλήσουμε με τους δικούς μας ανθρώπους στην Καλαμάτα, γιατί αν βασιζόμαστε μόνο στους ρεπόρτερ αυτή τη στιγμή θα είχαμε τρελαθεί.

Υπήρξε στιγμή που κανάλι έλεγε ότι καίγονται σπίτια στα Γιαννιτσάνικα και η φωτιά κατευθύνεται στην πόλη απειλητικά και άλλο ότι τέθηκε υπό έλεγχο η φωτιά με εναέρια μέσα. Και οι δικοί μου έβλεπαν το ίδιο. Θα τρελαθούμε τελικά;

Αλληλοσυνδεόμενα!

2007-08-22T23:07:00.000+03:00

Γράφω και η γραφή μένει, παραμένει.
Κοιτώ και η τριανταφυλλιά, μαραμένη.
Ελπίζω και η ευχή κρεμασμένη
σε ένα παράθυρο και μ' αναζητά.

Θυμάμαι και η μνήμη, παιχνίδι.
Καλώ και η κλήση, στολίδι.
Τραγουδώ και ο ήχος ευχάριστα
βρίσκει την ευχή και την ακολουθεί.

Λυπάμαι και η λύπη, εφήμερη.
Χτυπώ και η πληγή, επιφανειακή.
Κρυώνω και το ψύχος συντροφεύει την ευχή.

20/08/06
φωτό: παραλία Καλαμάτα

Γεύση από Κέρκυρα

2007-08-16T14:06:00.000+03:00

Μια πρώτη ματιά από το πλοίο, ήδη σε προδιαθέτει για αξέχαστους περιπάτους.

Το σίγουρο είναι ότι όποιος και για οποιονδήποτε λόγο επισκεφτεί την Κέρκυρα εντυπωσιάζεται και ξαναεπισκέπτεται το νησί με την πρώτη ευκαιρία. Η Κέρκυρα συνδυάζει τα πάντα. Από ένα καφεδάκι στο κέντρο της πόλης, μέχρι θαλάσσια σπορ, βουτιές και γενικά στιγμές χαλάρωσης.

Την πρώτη φορά που την επισκέφτηκα όλοι συνήθιζαν να λένε θυμίζει Ιταλία, Γαλλία... Εγώ που ήμουν τότε μόλις 17 αναρωτιόμουν γιατί να "θυμίζει" και να μην έχει τη δική της ταυτότητα. Σε αυτές τις μέρες που επισκέφτηκα το νησί θέλησα να γευτώ την ονομαστή παστιτσάδα, το μπουρδέτο, το σοφρίτο, το κουμ κουάτ. Όλα ήταν πραγματικά ιδιαίτερες γεύσεις.

Το νησί συνδυάζει κτίσματα ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής, μουσεία, εικόνες φυσικού πλούτου και όμορφιάς που γεμίζουν τη σκέψη, το νου, την ανάμνηση.

Περιπλάνησης ταξίδι

2007-08-06T12:03:00.000+03:00

Αν και ο καιρός μας έχει μπερδέψει για τα καλά, ωστόσο κάποιοι ακόμη δεν έχουν πάει διακοπές.
Είναι βέβαιο ότι δεν έχει έρθει ο χειμώνας αλλά και ο καύσωνας μας είχε ταλαιπωρήσει αρκετά με όλες τις πυρκαγιές και τα δυσάρεστα.
Σκέφτηκα λοιπόν σήμερα αντίθετα με τους 22 βαθμούς που έχει θερμοκρασία εδώ, να γράψω κάτι για τις διακοπές που πρόκειται να πάω και μάλιστα σε ένα νησί που μου αρέσει πάρα πολύ.

Κατάφυτη από δέντρα, πράσινο, γεμάτη ομορφιές.
Επαναστατική με δύο κάστρα επιβλητικά καθώς πλησιάζεις για καλωσόρισμα.
Ρομαντική σαν τα περισσότερα νησιά.
Κέρκυρα εσύ, με τις διαφορετικές παραλίες.
Υπάρχεις για να θυμίζεις νοσταλγικές στιγμές.
Ρίμες κάνεις το καθένα να δημιουργεί στη σκέψη σου.
Αγαπημένος προορισμός, χαλάρωσης, ηρεμίας, ευτυχίας.

Απόκρυψη

2007-07-30T13:25:00.000+03:00

Κι αν η αιωνιότητα κρύβει τόση γαλήνη.
Κι αν η αιωνιότητα μια αέναη απουσία

Αν το αύριο ενέχει και είναι το χτες.
Αν εσύ ήσουν και θα είσαι, ο μόνος ιχνηλάτης της ψυχής,
ο μόνος αληθινός αιώνιος επισκέπτης.

Ίσως

2007-07-27T11:43:00.000+03:00

Ίσως η αξία του τώρα του σήμερα, δεν εκτιμάται, δε συνεκτιμάται με το χτες.
Ίσως η αξία του υπάρχω να μην άπτεται των δικών μας επιλογών.
Ίσως το αύριο να μην μας ορίζει αλλά να ορίζεται από εμάς.
Ίσως να ξέρεις παραπάνω και να εκτιμάς και να ορίζεις και να ζητάς.
Ίσως να ήθελα να ωριμάσω νωρίτερα.

Εσείς;

2007-07-24T11:37:00.000+03:00

Αυτό το ωραίο το βρήκα από το Anemologio ένα blog το οποίο μας εκπλήσσει ευχάριστα.

I am The Hierophant

The Hierophant often represents learning with experts or knowledgeable teachers. This card also stands for institutions and their values. The Hierophant is a symbol of the need to conform to rules or fixed situations. His appearance in a reading can show that you are struggling with a force that is not innovative, free-spirited or individual. Groups can be enriching or stifling, depending on circumstances. Sometimes we need to follow a program or embrace tradition, other times, we need to trust ourselves.

For a full description of your card and other goodies, please visit LearnTarot.com

What tarot card are you? Enter your birthdate.

Ένα γλυκό ψέμα

2007-07-20T11:49:00.000+03:00

Η ζωή είναι ένα ψέμα, το πιστεύουμε και ζούμε.
Η ζωή είναι ένα παιχνίδι, μαθαίνουμε τους κανόνες και κερδίζουμε.
Η ζωή είναι ένα ατέρμονο ταξίδι, μπαίνουμε στο πλοίο και πάμε.
Η ζωή είναι ένας ναυαγός, κρατάμε ό, τι μας πετάξουν, και λυτρωνόμαστε.
Η ζωή είναι ένας ζητιάνος, του ρίχνουμε το ευρουλάκι και αυτός το παίρνει και συνεχίζει.

Η αγάπη είναι ένα κουμπί, το πατάμε και "την πατάμε" αλλά μας αρέσει.

Οι παραπάνω σκέψεις αποτελούν ένα comment στο Βιο-λογίες και ίσως δίνουν έναν πιο αισιόδοξο τόνο στο τόσο όμορφο ποίημα του Εγγονόπουλου.

Η ζωή

2007-07-19T10:04:00.000+03:00

Είναι η κάθε μέρα που σηματοδοτεί το μέλλον,
η κάθε ώρα που περιμένει την επόμενη,
το κάθε χάδι που αναζητά την αγκαλιά.

Είναι ο ορισμός της τελειότητας
που δε δίνει περιθώρια για μετριότητες,
η σιγουριά του νικητή που σε καθηλώνει,
το βέβαιο στη ρουτίνα
που δεν αφήνει ευκαιρίες για παρεκλίσεις.

Είναι η επικοινωνία που δε χωρά σε πλήκτρα,
το ενδιαφέρον που δεν περιορίζεται σε τυπικά,
ο έρωτας που δεν ακούει σε τίποτα,
η αγάπη που καθηλώνει όλα τα πρέπει
και σε αφήνει απλόχερα να τη ζήσεις.

Εσείς πόσο μπλογκάρετε?

2007-07-17T10:45:00.000+03:00

67%

Free Online Dating from Mingle²

Διάβασα στο ανεμολόγιο, για ένα ωραίο κουίζ σχετικά με το πόσο κολλημένοι είμαστε όλοι μας με τη μπάλα, ... ε με το blog. Και ιδού τα αποτελέσματα ... 67% κολλημένοι, εθισμένοι με το ευγενές άθλημα του blogging.

Κάντε και εσείς το τεστ, θα σας αρέσει.

Ανατολή

Επιστροφή

2007-07-10T00:26:00.001+03:00

Επιστρέφω, μα η επιστροφή αναγκαία.
Πιστεύω στην ανανέωση ακόμα και μέσα από στιγμές.
Ίσως ανήκω σε αυτούς που θεωρούν το ποτήρι μισογεμάτο.
Σίγουρα ζητώ πολλά αλλά δεν είναι τα πάντα.
Τί να κάνεις όταν όλα περιστρέφονται γύρω από αυτή την πόλη.
Ρωτώ για το παρελθόν της, γιατί το παρόν της το ζω.
Εύστοχα βρίσκω μόνο ορισμένες ξεχασμένες γωνιές.
Φωτίζω έτσι τις νύχτες και ξεφεύγω από τα καθημερινά.
Ωραματίζομαι κάτι διαφορετικό ή να βελτιώσω το υπάρχον.

Θα δείξει....

Καλαμάτα

2007-07-05T00:28:00.000+03:00

Ταξίδι διαφορετικό, ονειρικό και αναγκαίο.
Ταξίδι που με παίρνεις μαζί και μένα.
Ταξίδι σε μια πόλη πολύ όμορφη, σε μια παραλία
που τα ηλιοβασιλέματά της περιμένω κάθε μέρα αλλά είμαι μακριά.
Εκεί λοιπόν για λίγες μόνο στιγμές κοντά στην όμορφη θάλασσά της.

Καλοκαιρινά ηλιοβασιλέματα

2007-07-03T21:38:00.001+03:00

Ξημέρωσε;
Πάντοτε η ανατολή και η δύση ήταν οι πιο αγαπημένες στιγμές της ημέρας.
Πάντοτε έβρισκα τρόπο να τον βλέπω να στέκεται και να με φωτίζει, να με ζεσταίνει, να με ταξιδεύει...

Έπαιρνα τη θέση μου, το καφεδάκι, και ένα σημειωματάριο.
Το χαρτί και το μολύβι μου ήταν αυτό που σίγουρα δε θα ξεχνούσα με τίποτα.
Ακόμα και στις διακοπές.
Ταξίδευα μόνο με καλή παρέα και γαλήνια θάλασσα.
Με φόβιζαν τα κύμματα και η θαλασσοταραχή.
Παιδικές μνήμες του αναγκαίου μεροκάματου μέσα στην κακοκαιρία.
Τα ταξίδια μου μπορεί να μην είχαν προορισμό κάτι ανάλογο, αλλά ήταν ό, τι χρειαζόμουν κάθε φορά.
Χρώματα, εικόνες, χαλάρωση και συναισθήματα.

Πάντοτε θα θυμάμαι παραλίες όπου ξεχάστηκα αλλά δεν ξεχάστηκαν.
Ήρθαν, έφυγαν, αλλά μένουν στη μνήμη να παρατηρούν το επόμενο καλύτερο καλοκαιράκι.
Κάποιες στιγμές όμως ο ήλιος δύει.
Μας στερεί το φως και την ομορφιά της μέρας αλλά χαρίζει το ρομαντισμό της πανσελήνου.

Περιμένω, παραμένω, επιμένω στο καλυτερο και πιο ξεκούραστο καλοκαίρι από όλα τα προηγούμενα. Αυτό το καλοκαίρι είναι και θα είναι διαφορετικό, πλούσιο σε συναισθήματα, εικόνες, ηλιοβασιλέματα γεμάτα από αγάπη.

Άδεια προσμονή 3/4/1998

2007-06-29T23:52:00.000+03:00

Άδεια ζωή , άδεια ψυχή
κι εσύ αλλού.
Άδεια καρδιά, άγρια φυγή
κι εγώ εδώ.
Άδικα έφυγες, δίκαια θα 'ρθεις
Άφησα πίσω τα παλιά για να πλησιάσεις.

Μαύρη ζωή, δίχως πνοή,
είναι η νύχτα που θα 'ρθει
Μαύρη καρδιά, ζεστή ψυχή
είναι του Απρίλη η αυγή.

Μαύρα τα χρόνια τα παλιά
χωρίς εσένα.
Μαύρη και τώρα η ζωή
μακριά από εσένα.

'Αδειασε σήμερα ουρανέ για να δεχτείς
τις μύριες σκέψεις μιας ψυχής.
Αστέρια φτιάξτε μουσική
για να γεμίσει μια ψυχή.

Τριανταφυλλίζοντας

2007-06-28T15:05:00.002+03:00

Με μια διάθεση φιλοσοφική και παιγνιώδη θέτω ένα ερώτημα και ψάχνω απαντήσεις. Ποιο από τα δύο τριαντάφυλλα θα διαλέγατε και γιατί;
Προσωπικά θα διάλεγα το κόκκινο.
Θα μου πείτε γιατί;
Είναι σύμβολο του έρωτα.
Είναι πιο όμορφο.
Είναι πιο εντυπωσιακό.
Να σας απόκαλύψω την αλήθεια;
Είναι αληθινό και με μεθυστικό άρωμα.
Το άλλο;
Απλά αποτέλεσμα της βιομηχανίας!!!

Και ιδού το αληθινό ρόδο χωρίς θολούρες. Δώρο μιας μαθήτριάς μου λίγο πριν τελειώσουμε το σχολείο!

Ρευστοποιώ τις αποδείξεις για να σε βρω.
Ομογενοποιώ τα υλικά και περιμένω.
Διαλογίζομαι στο απρόσμενο θρόισμα του ανέμου.
Ομορφαίνω τα πάντα στο πέρασμά μου...

Όμορφη πόλη των αντιφάσεων

2007-06-27T18:06:00.000+03:00

Έπειτα από μια μετακόμιση επιβεβλημένη.
Πριν καλά καλά καταλάβω πώς και συνέναισα στην απουσία κλιματιστικού.
Έφτασε η ώρα της επιστροφής στην σίγουρα πιο δροσερή πόλη των Πατρών.
Σε κάποιους οι οποίοι υποστηρίζουν τη ζωή στη πρωτεύουσα, λέω κουράγιο.
Τι κάνεις όμως με το θόρυβο, το νέφος, την ταλαιπωρία στους δρόμους;
Ρώτας συχνά. Γιατί τόσοι ποιητές μαζεμένοι εκεί;
Εναντιώνονται στη φαιδρότητα της καθημερινότητας!
Φεύγω κάθε φορά και νιώθω ότι ακούω τις φωνές τους.
Εύχομαι πάντοτε να βρίσκεται εκείνο το μέρος, που σαν σε νησί μας ταξίδεψε χτες και ξεφύγαμε από την τρομακτική ζέστη του κέντρου της πόλης.

Τα χρώματα του ουρανού

2007-06-23T11:50:00.001+03:00

Τα χρώματα έχουν την ιδιότητα αλλά και την ανάγκη να μας ταξιδεύουν, να μας κάνουν να ονειρευόμαστε.
Η παράθεσή τους δημιουργεί το ουράνιο τόξο, το εξαιρετικό αποτέλεσμα μετά τη βροχή.
Ξεφεύγουν, μπερδεύονται μεταξύ τους και συνδυάζονται δημιουργώντας έργα τέχνης.
Όλα μαζί μας φωτίζουν, μας ανανεώνουν.

Κάποια από αυτά τα έχουμε συνδυάσει με ευχάριστα (λευκό).
Κάποια με τα βρέφη (ροζ, γαλάζιο).
Άλλα με δυσάρεστα (μαύρο).
Περίεργη αυτή η αναγωγή στα χρώματα, τα οποία απλόχερα μας προσφέρουν τόσα όμορφα συναισθήματα.

Από όλα αυτά επιτρέψτε μου να επιλέξω κυρίως το γαλανό. Θάλασσα, ουρανός, ομορφιά...

Ταξίδι

2007-06-22T20:45:00.001+03:00

Ίσως από εδώ πάνω η θέα να μας ταξιδεύει και να περιμένουμε κάτι καλύτερο.
Ίσως εκεινο το λιμανάκι της Κρήτης να μας άφησε όμορφες αναμνήσεις αλλά και τη θέληση να το ξαναεπισκεφτούμε λίαν συντόμως.
Ίσως...

Τι κάναμε αλήθεια;

2007-06-22T20:32:00.000+03:00

Φύγαμε, προσπεράσαμε τις δυστοκίες και βρεθήκαμε μπροστά σε άλλες μεγαλύτερες διαφορετικές αλλότριες...

Μαγευτήκαμε, μας συνεπήραν τα όνειρα και αναζητήσαμε αλλούυ, σε άλλα μονοπάτια σε άλλες παραλίες ονομοιογενείς, την ηρεμία....

Συντεταγμένες ζωής

2007-06-13T15:32:00.000+03:00

Μέσα σου βλέπω, μια ανοιχτή ψυχή.
Πάντα να ξέρω, την πρώτη στιγμή.
Μείον και συν πάντα για τέλος.
Παντού ακαθόριστοι ρητοί αριθμοί.
Παράλληλες ίνες ιστού καρδιάς.
Ήλιος να καίει, αέρας να φυσά.
Συνεχώς δεμένα, κάθετα χωριστά!

Σχολείο Τέλος

2007-06-08T15:23:00.000+03:00

Τελευταία εβδομάδα με φωνούλες.
Ελπίδα για μια επόμενη χρονιά διαφορετική.
Λύτρωση; Δεν το νομίζω.
Εσύ δεν αγαπάς τη δουλειά σου;
Ίσως υπάρχει σε όλους η ανάγκη για λίγες διακοπές.
Ωραίο που θα ήταν ένα καφεδάκι στην παραλία....
Νεώτεροι και εμείς μαζί με τα παιδιά; Ναι σίγουρα.
Εκτροχιασμός από τη ρουτίνα της δουλειάς οι διακοπές;
Ίσως! Είναι αναγκαίες όμως για όλους:)

Στο Ρίτσο

2007-06-04T19:59:00.000+03:00

Γιατί δεν τους ακούς που σε καλούν κάθε φορά απλά;
Ίσως αυτοί είναι που πριν, στης νιότης τη χαρά σε μελετούσαν.
Αγωνίζονταν να καταλάβουν τη ζωή.
Να και τα σπίτια από ψηλά, η απεραντοσύνη της θάλασσας μαζί με τα ασύμετρα παιχνίδια του ουρανού.
Νεύματα, σημάδια και αυτά των καιρών που παιρνούν.
Ήσουν εσύ που τα παρατήτησες, τα περιέγραψες με τα δικά σου αξεπέραστα λόγια.
Σε σένα αφιερώνουν, σε σένα μιλούν...

Ροκάνισες κάθε σκληρή εικόνα της πραγματικότητας και την έκανες λόγια ποιητικά.
Ιεροποίησες την πιο ψηλή κορφή της Μονεμβασιάς και καλοδέχεται την πεζοπορία με εικόνες.
Τίποτα δε ζήτησες, το έγραψες..
Σώθηκες μέσα από τις ρίμες και τα τρίστιχα.
Οραματίστηκες πολλά και τα έγραψες.
Σωριάζεται εδώ το πατρικό σου σπίτι και κανείς από αυτούς που μπορούν, δεν κάνει κάτι.

Χρυσή τομή

2007-06-02T16:46:00.000+03:00

Κάθε "επιλογή" και μια νέα αρχή,
ένα κομμάτι εγώ που αναζητά διέξοδο να εκφραστεί.

Κάθε "αποδοχή" και μια σταυροφορία,
μια υποδούλωση της προσωπικής ελευθερίας.

Κάθε "ναι" και μια άρνηση,
απόριψη των υπολοίπων.

Κάθε "ίσως" και η εύστοχα ιδανική,
μια ενδιάμεση ενδιαφέρουσα επιλογή
η χρυσή τομή!

Για την Αμαλία

2007-06-01T15:20:00.000+03:00

«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του»

(σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)

«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας...»

(Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007)

Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε πια μεταλλαχθεί σε κακόηθες ινοσάρκωμα.

Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο και τον ακρωτηριασμό, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια και επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Πέρα από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από τον πόνο, είχε να υπομείνει την απληστία των ιδιωτικών κλινικών και την ταλαιπωρία στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων για μία σφραγίδα.

Η Αμαλία άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαϊου 2007. Ήταν μόλις 30 ετών.

Πριν φύγει, πρόλαβε να καταγράψει την εμπειρία της και να τη μοιραστεί μαζί μας μέσα από το διαδικτυακό της ημερολόγιο. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://fakellaki.blogspot.com, η νεαρή φιλόλογος κατήγγειλε επώνυμα τους γιατρούς που αναγκάστηκε να δωροδοκήσει, επαινώντας παράλληλα εκείνους που επέλεξαν να τιμήσουν τον όρκο που έδωσαν στον Ιπποκράτη. Η μαρτυρία της συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, που της στάθηκαν συμπαραστάτες στον άνισο αγώνα της μέχρι το τέλος.

«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ' αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.»

(Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου - μητέρα και αδελφή της Αμαλίας)

Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του Ν. 2071/1992, θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα για τους γιατρούς του Ε.Σ.Υ:

«Η δωροληψία και ιδίως η λήψη αμοιβής και η αποδοχή οποιασδήποτε άλλης περιουσιακής παροχής, για την προσφορά οποιασδήποτε ιατρικής υπηρεσίας»

Η Αμαλία Καλυβίνου αγωνίστηκε για πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς δεν είναι και τόσο αυτονόητα στην Ελλάδα. Συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε η Αμαλία, διαμαρτυρόμαστε δημόσια και απαιτούμε:

* ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ

* ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟΣ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΧΡΟΝΟΒΟΡΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ

* ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ

* ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ.

* ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ Η ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

ΑΣ ΠΑΨΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΛΑΔΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.

* ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ

* ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ

* ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ

ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.

Την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να δώσετε φακελάκι, μην το κάνετε. Προτιμήστε καλύτερα να κάνετε μια δωρεά. Η τελευταία επιθυμία της Αμαλίας ήταν η ενίσχυση της υπό ανέγερση Ογκολογικής Μονάδας Παίδων.

(Σύλλογος Ελπίδα, τηλ: 210-7757153, e-mail: infο@elpida.org, λογαριασμός Εθνικής Τράπεζας: 080/480898-36, λογαριασμός Alphabank: 152-002-002-000-515. Θυμηθείτε να αναφέρετε ότι η δωρεά σας είναι "για την Αμαλία").

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ

Συναισθήματα

2007-05-30T15:14:00.000+03:00

Βλέπω φωτογραφίες και θυμάμαι.
Αργούσε να έρθει η ώρα να σε ξαναδώ.
Πρωτοπερπάτησες πριν λίγους μήνες!
Τι θα ρωτάς μετά από χρόνια;
Ίσως και να θυμάσαι τα τρελά μας παιχνιδάκια.
Σωστή κοπέλα τώρα πια στέκεσαι, μιλάς, χαμογελάς.
Η πρώτη χρονιά ολοκληρώνεται σήμερα.

Χρόνια σου πολλά!

Έρωτας; ρωτάς...

2007-05-24T16:21:00.000+03:00

Βρέχει και μόνο οι σταγόνες της βροχής ....
Αχ!
Φυσάει και μόνο ο αέρας που φυσά...
Η θύμηση!

Ονειρεύεσαι και είναι το όνειρο...
Νεύμα!
Εννοείς και είναι η έννοια....
Ίασις!
Ρευστοποιείς και είναι η ρευστότητα...
Ολοκλήρωση!
Υλοποιείς! και είναι η ύλη;

Τι χρώμα άραγε έχει ο έρωτας;

Πορεία απορίας

2007-05-22T17:30:00.000+03:00

Πηγαίνουμε να τα προλάβουμε όλα και μας προλαβαίνουν αυτά.
Ρωτάμε, ζητάμε βοήθεια και η βοήθεια γίνεται υποχρέωση, χρωστάς!
Ομοιοστατικά αποδεχώμαστε ό,τι μας καταρρακώνει διότι το επιτάσσει η εποχή.
Χωρίζουμε εύκολα, με το παραμικρό, ενώ μεγαλώνοντας δυσκολευόμαστε.
Ωραιοποιούμε το χτες και δεν ακούμε τα τωρινά λόγια...
Ρωτάμε ποτέ τον εαυτό μας πώς και μπερδευτήκαμε και τρέχουμε περισσότερο από το επιτρεπτό;
Αγαπάμε ολοκληρωτικά; Πόσο γρήγορα βαριόμαστε ακόμα και όσα αγαπάμε;
Μετανιώνουμε έστω, σκεφτόμαστε λιγάκι τι λέμε ή πόσο πικραίνουμε τους άλλους με τα λόγια μας;
Ελπίζουμε στο καλύτερο ή συμβιβαζόμαστε;

Ζωής Δραπέτες

2007-05-17T22:19:00.000+03:00

Είμαστε δραπέτες ενός ονείρου
που το τέλος ή την αρχή αγνοούμε.

Είμαστε οι θεατές μιας αρμονίας
που τα πάντα κάνουμε για να χαθεί.

Είμαστε το κέντρο ενός συστήματος
που ακόμα δεν διαπιστώνουμε
τον κύκλο που τον περιβάλει.

Μια καινούρια αρχή

2007-05-16T15:14:00.000+03:00

Γύρνα σελίδα στο βιβλίο της ζωής.
Ξεπέρασε τα άλματα του αγώνα της σιωπής.
Φύσηξε στα φύλλα της ψυχής.
Μίλησε στα λόγια της Καρδιάς.

Αντίκρυσε τα μάτια της ζωής.
Λύγισε στο βάρος της.
Γαλήνεψε στη μοίρα της.
Ας μην νομίσεις όμως ποτέ,
αυτή, ως λύρα της.

Η μοίρα πλέχει και ξεπλέχει
χωρίζει καθορίζει
ενώνει και σηκώνει
διώχνει και σκοτώνει.

Οι παραπάνω γραμμές πρωτογράφτηκαν το 1998 όταν ακόμα στα πρώτα βήματα στο χώρο προσπαθούσα να βρω διεξόδους να γαληνέψω τις σκέψεις οι οποίες πολιορκούσαν το μυαλό μου.

Γράφοντας, με τον καιρό κατάλαβα πως για να γράψω πιο καλά (δεν ξέρω αν το έχω καταφέρει ακόμα) έπρεπε να διαβάσω και άλλους ποιητές. Ένιωθα την ανάγκη να "βιώσω" τον παλμό και το μεγαλείο των εύστοχα δοσμένων λέξεων. Έχοντας κλείσει 10 χρόνια μόνο εμπλοκής με το χώρο νιώθω ότι έχω κερδίσει περισσότερα από όσα έχω δώσει.

Δεν κρίνω ποτέ ένα ποιήμα. Αντιθέτως, θεωρώ ότι δεν έχουμε το δικαίωμα να δεσμέυουμε τις σκέψεις, τις εικόνες που μας προσφέρει ένα ποιήμα σε αποκομμένες λέξεις ή εκφράσεις. Ένα ποίημα μπορεί να είναι ένα ολόκληρο μυθιστόρημα. Είναι το καταστάλαγμα μιας καρδιάς. Είναι σταγόνες καρδιάς, σταγόνες από αγάπη, μίσος, έρωτα, αναμνήσεις.

Σας κούρασα λιγάκι αλλά είναι κάτι στιγμές που νιώθεις ότι πρέπει να πεις κάτι όταν οι περισσότεροι νομίζουν ότι μόνο μέσα σε ένα μυθιστόρημα μπορείς να βρεις όλα όσα ψάχνεις.

Βρες ένα ποίημα, διάβασέ το μια φορά γρήγορα, κλείσε τα μάτια και προσπάθησε να θυμηθείς κάτι, νιώσε, άκου τι θέλει να σου πει, ξαναδιάβασέ το.

Αν δε διαβάζεις όπως τους πρέπει τα ποιήματα είναι σαν να προσπερνάς έναν πίνακα χωρίς καν να σταθείς να σε ξεκουράσει από τα όσα κουβαλάς....

Σταγόνες είναι τα ποιήματα,

σταγόνες που γεμίζουν
με σύννεφα τον ουρανό
για να φανερωθεί
το ουράνιο τόξο....

"Πληγές "

2007-05-15T15:03:00.000+03:00

Όσο περνούν τα χρόνια,
οι πληγές σβήνουν
αργά,
σιγά,
ίσως δεν κλείνουν και ποτέ.

Όσο καθυστερείς να ξεχάσεις
και να ξεχαστείς,
οι μνήμες, οι αναμνήσεις
μένουν, παραμένουν
σε βαραίνουν
και ίσως μείνουν μαζί σου
μόνο αυτές
δεσμεύοντας το πέρασμά σου
και τη ζωή σου.

Όσο αφήνεις το τώρα για μετά,
όλα θα περιστρέφονται γύρω σου
απροσπέλαστα και μεγάλα.

Ζήσε το τώρα, την ευτυχία
και από τα πιο μικρά.
Αγάπησε την κάθε γλυκιά καλημέρα.
Ξενύχτησε στο πιο ήσυχο δειλινό.
Ξεκουράσου στο άρωμα μιας γαρδένιας.

Το νόημα της αγάπης

2007-05-14T17:23:00.000+03:00

Καθένας αφήνει τα ίχνη του κι όμως προχωράς.
Καθένας ένα χαστούκι κι ένα φιλί.
Καθένας, κρίκος του εαυτού σου.

Όλοι είναι ένα, με το παρελθόν.
Κάποιοι, συντροφεύουν το παρόν σου.
Μερικοί έφυγαν, μα δε γύρισαν.
Λίγοι είναι αυτοί που παραμένουν.

Αυτούς να αναζητάς, να χαίρεσαι...

Για μένα είναι σημαντικό όχι μόνο
να καταγράφονται οι σκέψεις
αλλά να μπορείς και κάποια στιγμή να τις πεις....

Ρόδα είναι και......

2007-05-13T23:40:00.000+03:00

Μάζεψα τριαντάφυλλα μόνο για να σου τα προσφέρω.
Αγνάντεψα μέσα στα λιβάνια τα καλύτερα.
Μύρισα την κάθε διαφορετική ποικιλία.
Αποφάσισα τελικά να σου προσφέρω ένα για κάθε μήνα.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΙΣ ΜΑΝΟΥΛΕΣ

Κυριακές

2007-05-13T11:24:00.000+03:00

Αχ! Είναι κάτι κυριακές που παίρνεις ένα δρόμο παράξενο, ονειροπόλο.
Γαληνεύεις και το όνειρο ξαναζεί.
Αναμνήσεις σε κυριεύουν.
Ποιος θα απαντήσει σε ένα τεράστιο γιατί.
Ήσουν εκεί να περιμένεις στο τέλος.....

Γέφυρες του ουρανού

2007-05-11T23:44:00.000+03:00

Όπου και αν πας πάντα θα γυρνάς στα ίδια μέρη. Στα ίδια μονοπάτια.

Εκεί που έμαθες κάτι πέρα από την αλφαβήτα.
Ρωτούσες τι είναι το κάθε τι, το οτιδήποτε.
Ωραία ήταν τότε, πράγματι, μα και τώρα....ίσως διαφορετικά.
Τα πρώτα χρόνια ήταν ανέμελα, ονειρικά, μόνο μελέτης.
Αγνοούσες πολλά, μα αυτό σε έκανε να προσπαθείς περισσότερο.
Σε όλα όσα σε δυσαρεστούσαν ή δυσκόλευαν, αντιστεκόσουν.

Και να που τώρα, ξέρεις και το παλεύεις.
Ό, τι και να τύχει προσπαθείς να το αντιμετωπίσεις.
Ίσως όχι πάντοτε σωστά.
Τρέχεις να τα προλάβεις όλα, μα πως.
Άραγε τα καταφέρνεις ή νομίζεις ότι κάνεις τους γύρω σου ευτυχισμένους;

Νύχτωσε και τα μονοπάτια δεν έχουν πάρει ακόμα μορφή.
Αυτό είναι το νόημα.

Δεύτερη μορφή έχεις να δώσεις;
Εσύ που ταξιδεύεις πάνω, ξέρεις τι γράφουν;
Ίσως εμπιστοσύνη, αυτογνωσία, αναγνώριση, φιλία οι τέσσερις κολώνες.

Ήταν τα βράδια γεμάτα από ίχνη μεταξιού......

Γραφή της στιγμής

2007-05-11T15:06:00.000+03:00

Γράψε μην το ξεχνάς, εκφράσου, μίλησε. Ακόμα και ο ήλιος δύει, ακόμα κι αν το δάσος φαντάζει δαιδαλώδες, ακόμα και αν αυτό το ίδιο σε απεγκλωβίζει. Το δάσος αυτό, το δημιούργησες εσύ.
Ζωντάνεψε τα θέλω σου. ΖΗΣΕ και γράψε τη Ζωή με την πένα της ψυχής. Μια πένα καλύτερη από τις άλλες....
Μόνο να ξεφύγεις, μόνο να ξεχάσει η σκέψη, να κλείσουν τα μάτια αφημένα στα χέρια του Μορφέα.
Ο ύπνος έχει την τάση να δείχνει το δρόμο τη διαφυγή. Όλοι ξέρουμε από που θα ξεφύγουμε.
Όλοι ξέρουμε ότι πρέπει να αλλάξουμε, να ψάξουμε να βρούμε το χαμένο κρίκο.Κάποιοι το βρίσκουν....
Ο τρόπος να εκφραστείς να ξεδιπλώσεις τις σκέψεις, να βγάλεις το είναι σου διαφέρει. Αυτό που πρέπει να γίνει είναι να βρεις τον τρόπο να εκφραστεί. Η γραφή είναι η μια οδός, το τραγούδι, η μουσική άλλοι.Σαφώς, η τέχνη με όποιο τρόπο και αν φανερώνεται στον καθένα μας, αποφορτίζει και μας ταξιδεύει.

Ανίκανοι θωρούμε το αναπόφευκτο...

Καλό ταξίδι

2007-05-10T11:59:00.000+03:00

Ξαφνικά μέσα στην ευτυχία, ο πόνος. Μέσα στη γιορτή , ο θρήνος. Από τα όνειρα, η σιωπή.
Μια σιωπή, παγερή, μικρή, μόλις δέκα καλοκαιριών. Ποιος θα παίξει με τα αδέρφια σου; Ποιος θα παρηγορήσει τη μάνα;

Στάζει σήμερα η καρδιά.
Σπαράζει. Πλημμυρίζει γιατί; Σκέφτεται το σύντομο το αιφνίδιο το αναπάντεχο. Θωρεί τη μάνα. Τι να πει; Κλαίει.....

Αερικό

2007-05-08T16:18:00.000+03:00

Ταξίδια διάφορα, ξεχωριστά, παραμυθένια.
Μια μόνο εικόνα ζωγραφισμένη στην όψη σου.

Τα μάζεψες, τα υπολόγισες όλα, ξεκίνησες.
Άγνωστος ο προορισμός, αδιάφθορος, αδιάφορος ο χρόνος.

Έφτασες;
Μα άγνωστο αν τελικά θα βρεις το δρόμο...
Προσέχεις, παρατηρείς, ξεχνιέσαι,
δροσίζεσαι από την εικόνα και μόνο.
Εικόνα δροσιάς!

Νυχτώνει...Ξαπλώνεις και κοιτάς.
Κοιτάς και ονειρέυεσαι.
Τι ονειρεύεσαι; Πού είσαι;
Πού ταξιδεύει ο νους το ονείρου σου;

Είσαι και εσύ πάνω σε έναν από αυτούς τους διάτοντες αστέρες;

Πέρασε η ώρα και το όνειρο, μόνο, καρτερικό προσμένει το αερικό να το σβ........

"Λουλούδια σε μπλε βάζο"

2007-05-07T23:46:00.000+03:00

Πόσο μια εικόνα μπορεί να πλανέψει;
Πόσο ένα ποιήμα μπορεί να μαγέψει;
Πόσο ένας ζωγράφος μπορεί να συνδυάσει τόσα λουλούδια, τόσα ετεροχρονισμένα, άυλα όνειρα σε ένα μπουκέτο λουλούδια που δεν θα μαραθούν ποτέ;

Cezanne flowers in a blue vaze

Θάλασσας διαβαθμίσεις

2007-05-07T17:10:00.000+03:00

Η θάλασσα είναι το όνειρο που ταξιδεύει κάθε ανθρώπινο νου.
Κάθε ύπαρξη που στην όψη της μαγέυεται, ξεχνιέται...
Ξεχνιέται όχι για να χαθεί, μα χάνεται...

Και όταν γαληνέυει είναι το όλον, η πανδαισία....
Ο πίνακας που ο καλιτέχνης άφησε μισό για να συμπληρώσεις την εικόνα. Τη συμπληρώνεις μα κάτι λείπει, κάτι που σε κάνει να γυρνάς στο βάθος του χρόνου, στην ανάμνηση των παιδικών χρόνων...
Φτάνεις στην "Ιθάκη" σου, στο απάνεμο λιμάνι, στην μικρή πατρίδα....

Η θάλασσα γαλήνεψε κοιμάται, μα η πόλη ξυπνά και σε αναγκάζει να ξυπνήσεις και να επιστρέψεις στην καθημερινότητα.

Ένας κήπος γιασεμιά

2007-05-06T10:04:00.000+03:00

Έιναι δύσκολο να κρατήσεις κάτι εύθραυστο.
Νέοι κάποιοι και ανέμελοι
Αλληγορικοί αλλά μάλλον μοιραίοι
Σίγουροι για το τίποτα.

Κάποιοι βγαίνουν νικητές.
Ηττημένοι μόνο όσοι δεν μίλησαν.
Πονεμένοι στη στιγμή, κέρδισμένοι στο μέλλον.
Όποιοι νομίζουν ότι ξέρουν τα πάντα
Σαλεμένοι ή κυνικοί φαντάζουν.

Γεύονται το φιλί και κλείνουν το κουτί.
Ίασις η ανάμνησή του;
Αγάπη, όνειρα, φαντασία...κάτι ξεχασμένο για αυτούς.
Σαρκασμός ή ουτοπία να προσπαθήσουν πραγματικά.
Ελπιδοφόρα τα μηνύματα από τους ριψοκίνδυνους.
Μοιράζονται, αναζητούν, αλλάζουν.
Ίσως γιατί μέσα στην αγάπη, ζουν μέσα σε έναν κήπο γιασεμιά.....

ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ- ΡΩΓΜΕΣ

2007-05-05T00:31:00.000+03:00

Διανύουμε ένα διάστημα καθημερινότητας.
Ίσως οι διακοπές να αργούν μα θα έρθουν.
Αδιαφορώντας για κάτι αραχτοί στην παραλία....
Δεν θα μας ξαφνιάζει το αν σταμάτησε κάτι γιατί κάτι νέο θα αρχίσει και πάλι.
Ροκανίζουμε το χρόνο αλλά όχι τη ζωή.
Όμοιοι όλοι σε ένα σκηνικό που μας συνθλίβει αν τολμήσουμε να αλλάξουμε.
Μερικοί τολμούν και διακόπτουν πορεία ετών,καριέρα....
Εσύ όμως πήρες την απόφαση όπως τη χρονοθέτησες εσύ και μόνο.
Σίγουρα το αύριο θα φανερώσει το όφελος.....

Ρωτάς τους άλλους να πουν αν σε ξέρουν.
Ωραίο μα δύσκολο και ριψοκίνδυνο.
Γιατί δεν ψάχνεσαι πραγματικά;
Μονομιάς λές ότι ξεκόβεις και ξεχνάς μετάλλεια, αγώνες.....
Είναι όμως το σωστό για σένα.
Σε μένα φαντάζει καλό αλλά ο μόνος που είναι πεπεισμένος είναι ο χρόνος.

Μάτια μπλε - τριαντάφυλλα μπλε

2007-05-04T13:26:00.000+03:00

Μου αρέσει ο ουρανός να είναι γαλανός. θαυμάζω το μπλε της θάλασσας. Τα γαλανά μάτια πωσ σε μαγεύουν, σε μεθούν όταν κοιτούν μόνο εσένα!!! Αναρωτιέμαι αν θα υπήρχαν μπλε ταξίδια όνειρα.... ΜΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ;

Κάποιοι θα το ορίσουν τέχνη. Άλλοι αλληλεπίδραση. Να προτείνω να του χρωματίσουμε κάθε φύλλο με διαφορετικό χρώμα. Τότε μόνο θα σκεφτούμε λίγο τη βεβηλωση που δέχεται το αθώο μα πανέμορφο λουλούδι που άδικα κόπηκε για να υποδυθεί κάτι άλλο.

Ανατολή

2007-05-04T13:09:00.000+03:00

Αρώματα η άνοιξη, μεθυστικά....
Νοήματα, προνοήματα των μελλούμενων
Ανανεώνουν, ξαναζωντανεύουν τα πάντα.
Τιθασεύουν τα άνισα, τη δυσαρμονία.
Όλο το είναι αναζητά αναρωτιέται
Λιμάνια, ακρογιαλιές φαντάζουν μακρινά μα είναι εκεί.
Ήταν άνοιξη όταν γνώρισες εσένα......

Κλειστόν ...

2007-05-03T19:53:00.000+03:00

Φαντάσου ότι είσαι ένας νέος 25 χρονών που μένεις σε μια χώρα, η οποία συστηματικά καταπιέζει την ελευθερία της έκφρασης.

Οι περισσότερες ιστοσελιδες με θέμα τα ανθρώπινα δικαιώματα “μπλοκάρονται” από ένα εθνικό φίλτρο και δεν εμφανίζονται ποτέ στην οθόνή σου. Θέλεις να επικοινωνείς με ανθρώπους από όλο τον κόσμο κι έτσι χρησιμοποιείς το PalTalk, ένα chat room που αν και η έδρα του είναι στην Νεά Υόρκη αλλά πολλοί χρήστες του μιλάνε τη γλώσσα σου. Στην ουσία είναι το παράθυρο του απομονωμένου κόσμου σου.

Μια μέρα που έχετε μαζευτεί στο σπίτι σου με φίλους και μιλάτε με άλλους χρήστες στο chat room, εισβάλλουν ξαφνικά στις τρεις το πρωί 50 αστυνομικοί, σας χτυπάνε και σε φυλακίζουν σε πλήρη απομόνωση για 9 ολόκληρους μήνες χωρίς ποτέ να σου απαγγελθούν κατηγορίες.

Περνάνε αυτοί οι μήνες και αφήνεσαι «ελεύθερος». Δε φοβάσαι να κατακρίνεις δημόσια την κυβέρνηση και υποστηρίζεις την αναγκαιότητα ειρηνικής αλλαγής της πολιτικής κατάστασης (στη χώρα σου είναι νόμιμο μόνο ένα πολιτικό κόμμα). Περίπου έξι βδομάδες μετά όμως, εκεί που κάθεσαι σε ίντερνετ-καφέ παρέα με τον αδερφό σου και διαβάζεις τα email σου και ειδησεογραφικά sites, σε πλησιάζουν άντρες της Ασφάλειας, σου φοράνε χειροπέδες και σε αναγκάζουν να τους οδηγήσεις σπίτι σου, όπου βρίσκουν και κατάσχουν, μία κάμερα, ένα κασετόφωνο, 2 CD και ένα βιβλίο που για κακή σου τύχη είναι απαγορευμένο επειδή υποστηρίζει την αναγκαιότητα δημοψηφίσματος για πολυκομματισμό στη χώρα.

Αν σε έλεγαν Truong Quoc Tuan και έμενες στο Βιετνάμ, τι νομίζεις ότι θα συνέβαινε μετά;

Θα ήσουν σε ένα κελί σε πλήρη απομόνωση χωρίς καμιά επαφή με δικηγόρους ή συγγενικά πρόσωπα. Θα σε κατηγορούσαν για προπαγάνδα εναντίον του κράτους και θα αναρωτιόσουν, στα αλήθεια για ποιο λόγο και για πόσα κλικ του ποντικιού σου αντιμετωπίζεις 20 χρόνια κάθειρξη…

Ή φαντάσου να δουλεύεις ως δημοσιογράφος σε κινέζικη εφημερίδα.

Τις παραμονές της 15ης επετείου από τη σφαγή στην πλατεία Τιενανμέν, σε συνάντηση του προσωπικού της εφημερίδας, σάς δείχνουν ένα μέμο από το Κεντρικό Τμήμα Προπαγάνδας για το πώς θα πρέπει να καλύψετε τις επετειακές εκδηλώσεις. Σε αυτό δίνονται οδηγίες στους εργαζόμενους στα ΜΜΕ να «κατευθύνουν σωστά την κοινή γνώμη», να «μην δημοσιεύουν ποτέ απόψεις που δεν είναι σύμφωνες με την επίσημη πολιτική» και να καταδίδουν στις αρχές τυχόν υποψίες που έχουν για συναδέλφους τους που επικοινωνούν με δημοκρατικά στοιχεία στο εξωτερικό.

Εσύ κρατάς σημειώσεις από αυτό το μέμο και το στέλνεις με email από τον προσωπικό σου yahoo! λογαριασμό σε κάποιον γνωστό σου στην Αμερική που διαχειρίζεται ένα πολύ γνωστό κινέζικο website, το Δημοκρατικό Φόρουμ. Το email δημοσιεύεται την ίδια μέρα με το ψευδώνυμο “198964” στα ανεξάρτητα κινεζόφωνα websites του εξωτερικού που έτσι κι αλλιώς είναι απαγορευμένα στη χώρα.

Σε συλλαμβάνουν μερικούς μήνες αργότερα. Η εταιρία Yahoo! θα έχει πολύ απλά δώσει τα στοιχεία του λογαριασμού της ηλεκτρονικής σου διεύθυνσης και την ακριβή τοποθεσία από την οποία στάλθηκε το επίμαχο email.

Αν το όνομά σου ήταν Shi Tao και έμενες στην Κίνα, τι νομίζεις ότι θα συνέβαινε μετά;

Θα καταδικαζόσουν με την κατηγορία της προδοσίας κρατικών μυστικών σε 10ετή κάθειρξη. Η γυναίκα σου θα ανακρινόταν καθημερινά από τις αρχές και η δουλειά θα της πίεζε να σε χωρίσει, πράγμα που τελικά θα έκανε. Θα είχες ελάχιστη επαφή με την οικογένειά σου. Θα μεταφερόσουν σε φυλακές υψίστης ασφάλειας και θα σου απαγόρευαν γράφεις ή να διαβάζεις. Η Επιτροπή Προστασίας Δημοσιογράφων θα σου απένειμε το Διεθνές Βραβείο Τύπου για την Ελευθερία, το οποίο φυσικά δε θα μπορούσες να παραλάβεις.

Φαντάσου να μπορούσες να απελευθερώσεις τον Truong Quoc Tuan και τον Shi Tao. Μπορείς!

Μπες στο www.amnesty.org.gr και πάρε μέρος στην εκστρατεία της Διεθνούς Αμνηστίας για την ελευθερία της έκφρασης στο ίντερνετ!

Πρωτομαγιά

2007-05-01T13:09:00.000+03:00

Πρώτη φορά κάτι ξεχωριστό.
Ροή χρυσανθέμων,γαρύφαλλων, κρίνων.
Ωραία νύχτα με φώτα, μουσικές...
Τιθασευμένα θέλω, σε εφήμερα δώρα.
Ορίζουμε το αύριο συλλέγοντας ψίχουλα, πέταλα.
Μηνυματίζουμε το τώρα, χωρίς σκέψη για το μέλλον.
Άλλοτε τα μηνύματα έγραφαν ιστορία, τώρα χάνονται.
Γιατί; Είναι ηλεκτρονικά, χωρίς ουσία, κενά.
Ίσως μόνο τα λουλούδια να σημαίνουν κάτι.
Αυτά μας οραματίζουν, μας προμηνύουν να συνεχίσουμε...

Τριαντάφυλλα

2007-04-27T00:02:00.001+03:00

Τα τριαντάφυλλα είναι όπως η ζωή.
Δημιουργούνται χωρίς να ξέρει κανείς από πριν την τελική μορφή τους.
Μεγαλώνουν, ολοκληρώνουν τον κύκλο τους και ακόμη ανησυχείς, δεν ξέρεις την πορεία, το χρώμα, το πως θα ανθίσουν και πότε.
Μοιάζουν θα πεις αλλά δεν είναι ίδια, μοιάζουν αλλά άγνωστη η χαρά που εισπράτεις, το μοίρασμα που νιώθει κανείς στην όψη τους.
Μαραίνονται αλλά και πάλι γέμισαν τη ζωή μας με φως ομορφιά και ελπίδα. Σε όλους τους γονείς που νοιάζονται!!!

2007-04-12T12:46:00.000+03:00

Η φύση έχει την ικανότητα να σε ταξιδεύει δημιουργώντας κάθε φορά και διαφορετικό πίνακα ζωγραφικής.
Οι εικόνες που συλλέγει κανείς από τον ποταμό Ευρώτα είναι μοναδικές!!!
Δε συμφωνείτε;

Πρόκληση

2007-04-12T12:32:00.000+03:00

Ζούμε σε καιρούς δύσκολους, μυστήριους, αδιάφορους.
Ζητάμε το ακατόρθωτο, το τρελό, το ασύλληπτο.
Ζαλιζόμαστε από την αφθονία και δεν αξιολογούμε ούτε το λίγο.

Αγνάντεψε τον ορίζοντα,
παρατήρησε τους άλλους,
άκου το θρόισμα των φύλλων,
τίναξε την αδιαφορία από πάνω σου
ήταν εκεί μα τώρα προσπέρασε.....

Διαφοροποιημένα

2007-03-15T17:36:00.000+02:00

Δε γνωρίζω αν το χτες μοιάζει ή αποτελεί προάγγελο του αύριο.
Ίσως και αυτό θυμίζει φράσεις γνωστές και ακουσμένες;
Αν το σκεφτείς.... περιμένεις κάτι διαφορετικό, κάτι νέο και πιο ελπιδοφόρο.
Φοβάσαι μήπως και διαψευστείς.
Όμως, σίγουρα ωριμάζεις.
Ρωτούν όλοι εσένα για σένα.
Ό,τι και να αισθάνεσαι δεν το λες.
Ποιος ξέρει τι νιώθει ή τι να περιμένει.....
Ορίζοντας υπάρχει μόνο που είναι πολύ κοντινός.
Ιδιαίτερα ή εκπληκτικά μπορεί να νιώσεις μόνο για λίγο.
Η στιγμή εκείνη είναι η πιο γλυκιά.
Μένεις μονότονα και περιμένεις την επόμενη.
Εκπλήσσεσαι όταν ερχεται νωρίτερα από ό,τι την περίμενες.
Νερό είναι όλα, νερό...δυσεύρετο, αληθινό, μα μάταιο να το βλέπεις συνεχώς να κυλά και να μην ξέρεις που πηγαίνει και γιατί....
Άγνωστα όλα στη ζωή και στην αγάπη, αδιόρατα, αδιάκοπα, ερωτικά και απρόσμενα σε καλούν αλλά εμμένεις στην αλήθεια, την πραγματική ζωή, το τώρα, το σήμερα,σε εμένα.

ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ 4/4/2001

2007-03-06T16:13:00.000+02:00

Τώρα βραδιάζει και ούτε μια αίσθηση έχω του τι θα έρθει.
Ταξιδεύω ανάμεσα στις σκέψεις, τις αναμνήσεις,
στο παρόν, το μέλλον και τώρα...
Δεν την νιώθω την κούραση μα τη μοναξιά.
Δεν τη νιώθω την άρνηση μα την ξεχασμένη ανθρωπιά.
Δεν τη νιωθω την πίκρα, την απομόνωση,
δεν την αντέχω άλλη πια.

Σταγόνες καρδιάς

2007-02-05T21:09:00.001+02:00

Σαν το χιόνι είναι η αγάπη!
Τη στιγμή που δεν το περιμένεις παρουσιάζεται.
Αδημονείς, βασανίζεσαι περιμένεις...
Γοητεύεσαι από το τίποτα και απογοητεύεσαι από το λίγο.
Όταν οι άλλοι γύρω σου επιμένουν να ευτυχούν.....
Νυχτώνει γρήγορα και βγαίνει πανσέληνος μοναχική!
Εσύ περιμένεις, περιμένεις ανίκανη να επιμένεις, υπομένεις.
Σωστό ή λάθος αυτές τις στιγμές άγνωστο, ουδέτερο, αιώνιο φαντάζει.

Κεντρίζουν κάποια στιγμή οι μνήμες.
Αδυνατούν να περιμένουν το παρόν να σε συνεπάρει.
Ροκανίζουν τις ελάχιστες στιγμές ηρεμίας.
Δείχνεις να πλανάσαι αλλά αυτή είναι η καταλληλότερη στιγμή!
Ίσως αυτή τη μοναδική στιγμή, ιχνηλατείς τον εαυτό σου.
Αγωνίζεσαι να τον γνωρίσεις, να τον ρωτήσεις τι πράγματι θέλει.
Σε σένα που ψάχνεις και ψάχνεσαι αλλά ΑΝΑΖΗΤΑΣ

Το περιβάλλον αρρώστησε

2007-01-23T18:40:00.000+02:00

Ψάχνουμε λίγες σταγόνες βροχής,
Ελάχιστες κρύες νύχτες
να μας κάνουν να νιώσουμε ότι είναι χειμώνας.

Κρύφτηκαν πλέον οι εποχές
Πίσω από τις λέξεις μόλυνση, ερήμωση, περιβαλλοντική καταστροφή.

Προσπάθεια χρειάζεται ακόμη και τώρα.
Στροφή στο περιβάλλον.

Όπως μας ταλαιπωρούν οι ιώσεις έτσι και το περιβάλλον νοσεί.
Ας το βοηθήσουμε όλοι μας!!!

Πατρινό Καρναβάλι

2007-01-22T19:07:00.000+02:00

Καλά δεν ξεστολίσαμε και ήρθε το καρναβάλι.
Ανατρεπτικό, ανέμελο, λαμπρό....
Ρωτήθηκε ο Καρνάβαλος τι δώρο θα μας κάνει....
Ναι! είπε είναι καλό να "φύγουμε" λιγάκι!
Αφήστε πια το τρέξιμο
Βιαστείτε μόνο, φτάνει!!!
Αντέχουμε το τρέξιμο, κούραση δεν μας πιάνει....
Λίγο σιρτάκι στην αρχή, Ζορμπάς ο Βασιλιάς μας.
Ίσως το καρναβάλι μας, της Πάτρας όραμά μας!!!

Λουλουδιασμένα Σ'αγαπώ

2006-11-29T22:46:00.000+02:00

Το να μιλάς είναι μια μορφή έκφρασης.
Το να γράφεις είναι ίσως έμμεσο.
Το να ζωγραφίζεις αποτελεί τέχνη.....

συνθέτεις τη συμμετρία, αρμονία
πραγματέυεσαι το εφήμερο, ευαισθησία
σφυριλατείς σε πάγο....

Άδειασε τις τσέπες σου και έτσι άδειος, γέμισέ τες μαργαρίτες!!!

Λουλούδια "λέξεις καρδιάς"

2006-11-20T23:58:00.000+02:00

Τα λουλούδια είναι αυτά που μπορούν εύκολα να πουν όσα οι λέξεις αδυνατούν, όσα οι άνθρωποι φοβούνται να εκφράσουν...
Τα λουλούδια είναι αυτά που ακόμα και μες στην καρδιά του χειμώνα μας επιτρέπουν βλέποντάς τα, να ονειρευόμαστε....
Τα λουλούδια είναι ένα κομμάτι παραδείσου, ένα δείγμα φωτός στο σκοτάδι των πρέπει, των υποχρεώσεων, του γιατί...
Μην ψάξεις ποτέ να βρεις τι θέλουν να σου πουν, μίλα τους εσύ, θα σε ακούσουν...
Μην ψάξεις να βρεις το κατάλληλο λουλούδι για να εκφραστείς, ούτε την κατάλληλη λέξη...
Ό, τι μετράει στη ζωή είναι να την πεις....

Όνειρο η ζωή

2006-11-07T20:50:00.000+02:00

Όταν όλα ταξινομούνται
Nέα δεδομένα βελτιώνουν το σκηνικό.
Ελπίζω, στο μετέωρο βλέμμα του ήλιου.
Ίσως κάτι να δώ,
Ρινίσματα όχι σιδήρου, μα χρυσό.
Ομοιοστατικά ζητώ να τυλίξουν το όνειρο......

Χειμωνιάζει!

2006-11-02T23:15:00.000+02:00

Έξω το κρύο βουβό καλωσορίζει το χιόνι που δειλά εμφανίζεται στα βουνά.
Ξέφρενοι ρυθμοί και πάλι, ακολουθώντας το πρόγραμμα.
Ωραίο να ακολουθείς τις υποχρεώσεις αλλά να μη είσαι δέσμιος αυτών.

Χορεύει η λογική με το συναίσθημα.
Ελπιδες απατηλές, ιχνηλάτες των ψυχών μας.
Ισιώνεις σκοινιά και περπατάς, αλλά δε φοβάσαι.
Μένεις ξάγρυπνος ψάχνοντας την αιτία.
Ωστόσο, όσο κι αν αναρωτηθείς,
Νοερά διαβάζεις το γιατί...
Αγάπη είναι ο λόγος και όνειρα μαζί.
Σε όποιον εναρμονίζει τα θέλω με τα πρέπει.

Τι πήρε το ποτάμι;

2006-10-11T15:51:00.000+03:00

Πληθαίνουν οι συμπτώσεις
Όλα τα όνερα σε δεπτερόλεπτα χαμένα
Τι έμεινε άραγε;
Αναμνήσεις των περασμένων καιρών...
Μονοσήμαντα καινά κενά....
Ιχνηλατώντας στη λάσπη να βρεις .....

Τρέχεις ή μετά από τη μπόρα απλά κυλάς;
Ίασις απούσα στους πληγέντες...

Πολλά τα ερωτήματα
Ηττοπάθεια ποτέ, μόνο ατέρμονη προσπάθεια.
Ρεύματα, Κύματα, καταστροφή,
Ελπίδα να μένει τελευταία,
Σε όλα όσα ζήσαμε να είναι αυτή η μπόρα, τελευταία........

Ευτυχία Αντιφάσεων

2006-10-01T00:41:00.000+03:00

Έρχονται ήλιοι που λάμπουν
Υπάρχουν διαμάντια που θαμπώνουν
Τσαλαπατημένα θέλω που θροίζουν.
Υλοποιούνται όνειρα ασήμαντα
Χρεωκοπούν αλήθειες άυλες
Ικανοποιούνται ιδανικά ασυμβίβαστα
Αργοσαλεύουν σε κύματα νηνεμίας.

Κουμπάροι κουμπαράδες

2006-09-23T00:28:00.000+03:00

Κέντημα η Ελλάδα με εικόνες γνώριμες, αναγνωρίσιμες.
Όμοιοι όλοι! θα βρεις μόνος τη λύση;
Υμνούν σήμερα και αύριο σε καταδικάζουν.
Μέσα στο ίδιο καζάνι όλοι!
Παραποιούν ή εσκεμένα ψεύδονται.
Άλλοι πάλι μπορεί να τους έχουν στήσει παγίδα.
Ροκανίζουν κάθε ίχνος αξιοπρέπειας προσωπικής και μη.
Όποιος βρεθεί εμπόδιο τον ποδοπατούν σαν ξεραμένο φύλλο.
Ίσως φθινόπωρο πλησιάζει και η ψυχή και ο νους χειμωνιάζουν για να βρεθεί η λύση στο.....

Ότι και άν κάνουμε είμαστε σπασμένοι κουμπαράδες.

Περιπλέγμένες Διαδρομές

2006-09-20T00:14:00.000+03:00

Δαμάζουμε το χτες και τις μνήμες που αναλέητα μας κυριεύουν.
Ιχνηλάτες ενός ονείρου που οι ίδιοι πλάθουμε.
Αγνατεύουμε ένα αβέβαιο μέλλον.
Διασκεδάζουμε τις αντιθέσεις του παρόντος.
Ρευστοποιούμε την ανάμνηση σε ένα δάκρι.
Όμηροι ενός προγράμματος που πασχίζει να μας καθηλώσει.
Μελοδραματικοί στα ανούσια και όχι ριψοκίνδυνοι σε όσα πρέπει να αγωνιστούμε.
Ελπίζουμε σε πολλά για τα οποία όμως δε δινόμαστε ολοκληρωτικά.
Σχολιάζουμε άκριτα και χωρίς περίσκεψη ενώ θα έπρεπε να κάνουμε μόνοι,μόνο αυτοκριτική.

Ρυθμοί Διαφθοράς

2006-09-08T12:54:00.000+03:00

Ρέυματα τώρα περνούν με διαπερνούν.
Υπήρχαν κάποτε ομάδα, φιλία, αγάπη, οικογένεια.
Θυμάμαι που μπαίναμε στα φροντιστήρια και ξέραμε.
Μονομιάς αναρωτιέμαι τότε δεν ξέραμε ή τώρα;
Ομαδοποιούνται όλοι στις μέρες μας.
Ιδιαίτερα αδιάφοροι και ουχί αδιάφθοροι.

Σφάλμα να θες να δουλέψεις.
Το παρόν δε θυμίζει το τότε.
Υπάρχει η ανθρωπιά;

Διαφορετικότητα και κάτι το κατακριταίο;
Ικανότητα το να ανταπεξέλθεις και να μην κριθείς γι' αυτό;
Αξιοπρέπεια να παλεύεις μέχρι το τέλος!
Φοβία να αλλάξεις όσο μπορείς τα πράγματα;
Θάρρος και τόλμη το να το πετύχεις!
Οράματα και ιδέες, ξεχασμένες.
Ρυμοτομημένα όλα για το "καλό" μας!
Αναζητώντας σοφίες και σοφίσματα για τους νέους;

Αμφιλεγόμενα αντιπαραθέτω γεγονότα

2006-09-08T12:44:00.000+03:00

Αμφιλεγόμενα αντιπαραθέτω γεγονότα μήπως και κατανοήσω την τρέλα της εποχής που ζούμε όλοι.
Όλα διαφοροποιούνται και αυτή η διαφοροποίηση γίνεται με πολύ ξέφρενους ρυθμούς και οι ξέφρενοι ρυθμοί είναι ανακαίοι σε μια γιορτή αλλά στη ζωή είναι παραφωνία στην αρμονία.

Μπάσκετ: Πάμε για το χρυσό!!!

2006-09-01T15:17:00.000+03:00

Εκεί που τα λόγια περιττεύουν και η "ομάδα" δίνει μαθήματα.
Μας έκαναν υπερήφανους όλα τα παιδιά της Εθνικής διότι απέδειξαν ότι και μπορούν και το πιστεύουν ότι θα πετύχουν. Μεράκι και καλή δουλειά. Άντε ένας αγώνας έμεινε. Καλή επιτυχία!

Νέα σχολική χρονιά

2006-09-01T10:45:00.000+03:00

Νέα σχολική χρονιά. Νέα βιβλία, νέοι προβληματισμοί και πολλοί οι προβληματισμένοι.
Είναι βέβαιο ότι όταν κάτι νέο δημιουργείται υπάρχουν αντιδράσεις, αντιρρήσεις. Το παν είναι να υπάρχει μεράκι για δουλειά και επιθυμία νεωτερισμών που να θεμελιώνονται από τη βιβλιογραφία. Καλή σχολική χρονιά χωρίς γκρίνια διότι ότι και αν γίνεται, στόχο έχει τη μάθηση και πνευματική εξέλιξη των παιδιών και τη δημιουργία ατόμων με κριτική ικανότητα και κέφι για δουλειά.

Παράκτια Ανάμνηση

2006-08-22T23:16:00.000+03:00

Όταν βρίσκεσαι σε μια παραλία όπως αυτή της Κουρούτας είναι βέβαιο ότι το μόνο που θέλεις να κάνεις είναι μια βουτιά και να χαλαρώσεις στις ξαπλώστρες.
Τι θα σκεφτόσουν όμως αν "τοποθετούσες" χρονικά αυτή τη φωτογραφία το μήνα Μάιο και βρισκόσουν σε ώρα δουλειάς οπότε όλο το σκηνικό φαντάζει ως ωραία λύση για κάποιο Σαββατοκύριακο.....
Αν μη τι άλλο κρατάς τη φωτογραφία και σκέφτεσαι ότι όπως και να έχουν τα πράγματα αυτή την παραλία την επισκέφτηκες από κοντά.

ΚΑΛΑΜΑΤΑ

2006-08-20T15:48:00.000+03:00

Καλοκαίρια!!!
Ατέρμωνη θάλασσα
Λατρεμένος τόπος
Αγαλίαση του νου
Μαγευτικές αμουδιές
Ατέλειωτα μονοπάτια
Ταξιδεύουν την ψυχή
Ακολουθώντας τα ίχνη χαμένου παραδείσου.

Αν η αγάπη

2006-08-20T15:27:00.000+03:00

Αν η ελπίδα, το όνειρο, η αυγή, αργεί για μερικούς,
Για άλλους το μεσουράνημα κουράζει.

Αν το πρώτο σκαλί είναι δύσκολο και μακρινό,
Για κάποιους ακατόρθωτη η επιλογή του ενός από το σύνολο.

Αν δεν αναζητάς, η αναζήτηση δε θα σε ψάξει...
Αν δεν αγαπάς ίσως η αγάπη δεν θα ρθει για να τη βιώσεις.

Διακοπές!!!!!!!!

2006-08-10T21:51:00.000+03:00

Είπε κανείς ότι δεν είναι καλοκαίρι
Είναι !
Είναι;
Θα πει κανείς ποιο από τα δύο διότι ούτε καλοκαιράκι βλέπουμε μετά από το απογευματινό μπουρίνι ούτε διακοπές πάμε.
Όπως και να έχουν τα πράγματα πάντοτε θα υπάρχει ένα ουράνιο τόξο.
Πάντοτε θα υπάρχει κάποιος που ή δεν το βλέπουμε ή το αντίθετο που θα μας στηρίζει με τον τρόπο του.....

Τα παράλογα της Ελληνικής κοινωνίας μας

2006-08-03T23:44:00.000+03:00

Ζούμε στην Ελλάδα και το μόνο που πάει καλά είναι η θερμοκρασία που ανεβαίνει, η θάλασσα που μας καλεί για μπάνια και οι "διακοπές" μας.
Ζούμε σε μια χώρα που μας παγιδεύει στα πλοκάμια μιας γραφειοκρατείας που δεν πρόκειται να καταλάβω ποτέ μου.
Ζούμε το σήμερα που ενώ διαφέρει από το παρελθόν μας θυμίζει πολλά "οικεία κακά".

Δε γίνεται να έχεις δίκιο και να σε κοροιδεύουν ή να πρέπει να περάσεις από 40 γραφεία για να αποδείξεις όχι αν κάτι είναι αληθές αλλά το αυτονόητο....

Δεν γίνεται να πρέπει να εξηγήσεις τι είναι το αυτονόητο.....

Αλληλοκαθορισμός 22/03/1998

2006-07-20T15:09:00.001+03:00

Άλλοι μιλάνε για φυλές για όνειρα και ελπίδες. Εσύ όμως γιατί ψάχνεις τόσο μακριά;

Άλλοι ψάχνουν για την ευτυχία στην Ινδία ή την Έρημο. Εσύ όμως πώς γίνεται να είσαι εδώ;

Άλλοι σε θέλουν σωστό, μετρημένο και πρόθυμο όταν σου το ζητήσουν. Τι κάνουν όμως και αυτοί;

Άλλοι αγαπούν το προμελετημένο, το συστηματικό, το αναμενόμενο. Εσύ όμως ζεις το τώρα, το Σήμερα, την ίδια σου τη ζωή.

'Αλλοι καταπιάνονται στο πρώτο λάθος σου και φεύγουν. Εσύ όμως γιατί περιμένεις;

Άλλοι φτάνουν στο στόχο τους όμως κάπου στο δρόμο χάνουν την ευτυχία. Τι θα κάνεις όταν ξανακατέβουν; θα περιμένεις; Αυτό θελεις; Αναμονή; Υ πομονή; Είναι όμως αυτό ΑΓΑΠΗ;......

Επικοινωνίας λόγια

2006-07-20T14:59:00.000+03:00

Μήπως ζούμε μέσα σε ένα ψέμα; Μήπως νομίζουμε ότι όλα τα ξέρουμε και
στην πραγματικότητα είναι όλα ουτοπικά; Ξεχάσαμε ότι υπάρχει χρόνος και για μια βόλτα έναν περίπατο. Υπάρχει χρόνος για κουβέντα.
Για επικοινωνία.....

τίποτα

2006-07-10T11:54:00.000+03:00

τίποτα πια δεν είναι όπως παλιά
τίποτα δε δηλώνει το παρόν
τίποτα να σημαίνει κάτι
να σμηλέυει το παρόν
να προμηνύει το άυριο.

Ταξιδεύοντας

2006-07-08T21:27:00.000+03:00

Δαντέλα τα νησιά,
συντροφιά στο ταξίδι,
στην περιπλάνηση,
στον προορισμό.

Ανατολή καρδιάς

2006-07-08T09:24:00.000+03:00

Αγνάντεψε μεσ' στου Αιγαίου την ελεφρότητα
μια ηλιακτίδα να ανατέλει εμπρός σου.

Γαλήνεψε στο ήρεμο κάλεσμά της,
και γείρε στη ζεστή την αγκαλιά της.

Μες της Μυκόνου τα πλακόστρωτα σοκάκια
καταλαβαίνεις την ανάγκη του.

Ίσως το νιώθεις αυτό το απροσδόκητο ξεκίνημα,
σαν της καρδιάς το ανοικτό φτερούγισμα.

Ίσως να ψάχνεις μέσ' από τη λογική να βρεις,
γιατί δεν πήγες την αυγή να δεις στο λιμανάκι σου,

του ήλιου και της καρδιάς σου την ανατολή.

2006-07-08T09:13:00.000+03:00

Ψάχνοντας στο παρελθόν μπορείς να βρεις και να ανακαλύψεις πτυχές της ζωής σου ξεχασμένες αλλά και μακρινές.
Ανασκευάζοντας το παρόν ίσως να κατανοήσεις το μόνο πραγματικό χειροπιαστό και ουσιαστικό που είναι η ουσία.
Δεν υπάρχει λόγος να ψάχνουμε τον έρωτα ή την αγάπη.
Αν είναι να βρεθούμε, θα το καταλάβουμε χωρίς να κάνουμε κάτι εμείς οι ίδιοι.

2000 αντιφάσεις ουσίας

2006-06-29T08:43:00.000+03:00

Υπάρχουν
ξυράφια που φοβούνται το αίμα,
καράβια αλλεργικά στο νερό,
παιδιά που σιχαίνονται τα παιχνίδια,
μπαλαρίνες που μισούν το χορό,
εραστές που αρνούνται το θάνατο,
υπάρχω και εγώ....

2006-06-23T11:35:00.000+03:00

Ξημέρωσε νέα μέρα
ανόμοια της χτεσινής

Σαν άνεμος ήρθε και μάγεψε
την κάθε σκέψη του μυαλού

Σαν άνεμος που καλωσόριζε
την νέα αυτή προσπάθεια

Λέω σαν άνεμος διότι αυτό που μας χρειάζεται
περισσότερο είναι ένα αεράκι ένα μελτεμάκι
ένα μικρό ουζάκι στην παραλία.

Σαν καλωσόρισμα...

2006-06-22T15:46:00.000+03:00

Ζωή είναι κάτι που αρχίζει και τελειώνει,
σαν τα απομεινάρια ενός ναού
που χάθηκε, τελείωσε, μα υπάρχει.

Σαν την άνοιξη που έφυγε,
μα τα λουλούδια της υπάρχουν ξεραμένα στο βάζο
που οι άνθρωποι την ανανεώνουν στην ψυχή τους
ακόμα και μέσα στην καρδιά ενός χειμώνα
που βρίσκεται στα σπάργανά του.

Ζωή είναι το Α και το Ω
Το εισιτήριο στην ευτυχία
Η βάρκα στην αγάπη
Μα και η πορεία για μια δημιουργία
που τέλος δεν έχει, αλλά
αιωνιότητα.